top of page

Standardy Ochrony Małoletnich 

Bezpieczeństwo dzieci i młodzieży jest dla Fundacji Ino chichrać szczególnie ważne. Dlatego w naszej działalności kierujemy się zasadami, które mają zapewnić małoletnim bezpieczne, przyjazne i pełne szacunku środowisko.

Poniżej udostępniamy Standardy Ochrony Małoletnich przyjęte przez Fundację Ino chichrać, określające m.in. zasady bezpiecznych relacji, ochrony dzieci oraz postępowania w sytuacjach wymagających interwencji.

Zapraszamy do zapoznania się z dokumentem.

Standardy Ochrony Małoletnich

 

Dokument określa zasady ochrony osób poniżej 18. roku życia podczas wszystkich działań organizowanych przez Fundację Ino chichrać, niezależnie od miejsca, formy i źródła finansowania.

Fundacja Ino chichrać z siedzibą w Poznaniu

Data przyjęcia: 12 sierpnia 2024 r.

Data wejścia w życie: 12 sierpnia 2024 r.

Adres publikacji: www.inochichrac.com/SOM

Standardy zostały opracowane w szczególności na podstawie ustawy z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich, ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej, Kodeksu karnego, Kodeksu postępowania karnego, Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, ustawy o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich oraz przepisów o ochronie danych osobowych.

Standardy stosuje się łącznie z przepisami powszechnie obowiązującymi. W razie bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia dziecka pierwszeństwo ma natychmiastowe zapewnienie bezpieczeństwa i wezwanie służb ratunkowych.

Spis treści

Rozdział 1 Postanowienia ogólne

Rozdział 2 Odpowiedzialność i przygotowanie personelu

Rozdział 3 Bezpieczna rekrutacja i dopuszczanie do działalności

Rozdział 4 Bezpieczne relacje personelu z małoletnimi

Rozdział 5 Bezpieczne relacje między małoletnimi

Rozdział 6 Rozpoznawanie krzywdzenia i przyjmowanie zgłoszeń

Rozdział 7 Procedury interwencji

Rozdział 8 Dokumentacja i ochrona danych

Rozdział 9 Wizerunek i dane małoletnich

Rozdział 10 Urządzenia elektroniczne i Internet

Rozdział 11 Udostępnianie, przegląd i aktualizacja

Rozdział 12 Postanowienia końcowe

Załączniki nr 1–12

Rozdział 1 Postanowienia ogólne

§ 1 Cele i zasady nadrzędne

1. Celem Standardów jest zapobieganie krzywdzeniu małoletnich, szybkie rozpoznawanie zagrożeń, właściwe reagowanie na zgłoszenia oraz zapewnienie wsparcia osobie pokrzywdzonej.

2. Każda decyzja dotycząca małoletniego jest podejmowana w jego najlepszym interesie, z poszanowaniem godności, prywatności, prawa do informacji i prawa do bycia wysłuchanym.

3. Standardy obowiązują podczas wszystkich zajęć, warsztatów, prób, spektakli, półkolonii, wyjazdów, wydarzeń, konsultacji i innych działań organizowanych lub współorganizowanych przez Fundację, również w lokalach partnerów i w przestrzeni internetowej.

4. Brak pewności, czy doszło do krzywdzenia, nie zwalnia z obowiązku zareagowania i przekazania informacji osobie odpowiedzialnej.

§ 2 Definicje

1) Fundacja – Fundacja Ino chichrać z siedzibą w Poznaniu.

2) małoletni lub dziecko – każda osoba, która nie ukończyła 18. roku życia.

3) personel – każda osoba dopuszczona przez Fundację do działalności z małoletnimi, niezależnie od podstawy prawnej i odpłatności, w tym pracownik, zleceniobiorca, instruktor, trener, artysta, wolontariusz, praktykant, stażysta oraz osoba działająca z ramienia podwykonawcy.

4) krzywdzenie – działanie albo zaniechanie naruszające prawa lub dobro dziecka, w szczególności przemoc fizyczna, psychiczna, seksualna, przemoc domowa, zaniedbanie, wykorzystywanie, cyberprzemoc i dyskryminacja.

5) Osoba Odpowiedzialna za Standardy – osoba wyznaczona pisemnie przez Zarząd do wdrażania, monitorowania i aktualizowania Standardów oraz przygotowania personelu.

6) Osoba Przyjmująca Zgłoszenia – osoba wyznaczona pisemnie do przyjmowania zgłoszeń, koordynowania interwencji i organizowania wsparcia; w dokumencie nazywana także Koordynatorem Ochrony Małoletnich.

7) osoba zastępująca – osoba przejmująca obowiązki, gdy zgłoszenie dotyczy osoby podstawowo odpowiedzialnej albo osoba ta jest nieobecna.

8) RSPTS – Rejestr Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym, obejmujący m.in. Rejestr z dostępem ograniczonym oraz bazę osób wpisanych na podstawie postanowienia Państwowej Komisji.

9) opiekun – rodzic, opiekun prawny lub faktyczny albo osoba sprawująca pieczę zastępczą.

10) interwencja – działania podjęte po ujawnieniu podejrzenia lub informacji o zagrożeniu dobra dziecka.

§ 3 Zakres odpowiedzialności

1. Zarząd odpowiada za przyjęcie i zapewnienie stosowania Standardów, obsadzenie funkcji wskazanych w Załączniku nr 1 oraz zapewnienie zasobów potrzebnych do ochrony dzieci.

2. Każdy członek personelu ma obowiązek znać Standardy, przestrzegać ich, reagować na zagrożenia i zgłaszać naruszenia.

3. Zadania osób odpowiedzialnych nie ograniczają obowiązku każdego członka personelu do wezwania numeru 112, Policji lub pogotowia w sytuacji bezpośredniego zagrożenia.

Rozdział 2 Odpowiedzialność i przygotowanie personelu

§ 4 Wyznaczenie osób odpowiedzialnych

1. Zarząd wyznacza na piśmie: Osobę Odpowiedzialną za Standardy, Osobę Przyjmującą Zgłoszenia, osobę odpowiedzialną za zawiadomienia do Policji lub prokuratury i sądu opiekuńczego, osobę odpowiedzialną za bezpieczeństwo cyfrowe oraz osoby zastępujące.

2. Jedna osoba może pełnić więcej niż jedną funkcję, jeżeli nie prowadzi to do konfliktu interesów i zapewniono zastępstwo.

3. Jeżeli zgłoszenie dotyczy Prezesa Zarządu, przekazuje się je wskazanemu członkowi Zarządu albo organowi nadzoru Fundacji. Jeżeli dotyczy osoby funkcyjnej, sprawę prowadzi jej zastępca.

§ 5 Przygotowanie personelu

1. Przed rozpoczęciem działalności z dziećmi każda osoba otrzymuje Standardy, odbywa instruktaż i podpisuje oświadczenie stanowiące Załącznik nr 3.

2. Instruktaż obejmuje co najmniej: rozpoznawanie objawów krzywdzenia, bezpieczne relacje, przyjmowanie ujawnień od dziecka, ścieżki zgłaszania, ochronę danych, zasady Internetu oraz działania w nagłym zagrożeniu.

3. Osoba Odpowiedzialna za Standardy prowadzi rejestr szkoleń i instruktaży według Załącznika nr 4. Szkolenia przypominające prowadzi się co najmniej raz w roku oraz po istotnej zmianie Standardów.

Rozdział 3 Bezpieczna rekrutacja i dopuszczanie do działalności

§ 6 Zasada weryfikacji przed dopuszczeniem

1. Nikt nie może zostać dopuszczony do działalności związanej z wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, sportem, rozwijaniem zainteresowań lub opieką nad małoletnimi przed zakończeniem wymaganej prawem weryfikacji.

2. Obowiązek dotyczy każdej osoby fizycznej faktycznie mającej wykonywać taką działalność, także osoby skierowanej przez podwykonawcę. Umowa z osobą prawną nie zastępuje weryfikacji jej personelu.

3. Za kompletność weryfikacji odpowiada osoba wskazana w Załączniku nr 1. Wyniki muszą zostać uzyskane przed pierwszym kontaktem w ramach działalności, a nie po jego rozpoczęciu.

§ 7 Weryfikacja w rejestrach i KRK

1. Fundacja uzyskuje informację, czy dane kandydata znajdują się w Rejestrze z dostępem ograniczonym oraz w Rejestrze osób, wobec których Państwowa Komisja wydała postanowienie o wpisie.

2. Kandydat przedkłada informację z Krajowego Rejestru Karnego w zakresie przestępstw określonych w rozdziałach XIX i XXV Kodeksu karnego, art. 189a i art. 207 Kodeksu karnego oraz ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii, a także odpowiadających im czynów prawa obcego.

3. Fundacja utrwala wyniki sprawdzeń w RSPTS w formie wydruku. Wydruki, informację z KRK i dokumenty zagraniczne włącza się do akt osobowych albo odrębnej dokumentacji osoby dopuszczonej do działalności.

4. Pozytywny wynik w RSPTS, brak wymaganych dokumentów, prawomocne skazanie za wskazane przestępstwo lub obowiązujący zakaz prowadzenia działalności z dziećmi wyklucza dopuszczenie osoby do tej działalności.

§ 8 Dokumenty zagraniczne

1. Osoba posiadająca obywatelstwo inne niż polskie dodatkowo przedstawia informację z rejestru karnego państwa obywatelstwa, uzyskaną do celów działalności zawodowej lub wolontariackiej związanej z kontaktami z dziećmi.

2. Każda osoba składa oświadczenie o państwach innych niż Polska i państwo obywatelstwa, w których zamieszkiwała w ciągu ostatnich 20 lat, oraz przedstawia wymagane informacje z ich rejestrów karnych.

3. Jeżeli dane państwo nie wydaje odpowiedniej informacji do pracy z dziećmi, przedstawia się zwykłą informację z rejestru karnego. Jeżeli nie sporządza takiej informacji lub nie prowadzi rejestru, składa się oświadczenie przewidziane ustawą, zawierające klauzulę: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Wzory zawiera Załącznik nr 2.

§ 9 Dalsze środki bezpieczeństwa

1. Fundacja sprawdza tożsamość, kwalifikacje i doświadczenie adekwatnie do roli; może pozyskać referencje za zgodą kandydata.

2. Umowy z podwykonawcami zawierają obowiązek przestrzegania Standardów, imiennego zgłoszenia personelu i niedopuszczania osób niezweryfikowanych.

3. Ponowne lub okresowe sprawdzenie przeprowadza się, gdy wymaga tego przepis, następuje nowe dopuszczenie po przerwie albo Fundacja uzyska wiarygodną informację uzasadniającą ponowną weryfikację. Nie zastępuje to obowiązku reagowania na bieżące zagrożenia.

Rozdział 4 Bezpieczne relacje personelu z małoletnimi

§ 10 Zasady ogólne

1. Personel komunikuje się spokojnie, jasno i z szacunkiem, uwzględniając wiek, rozwój, niepełnosprawność, pochodzenie, język, tożsamość i indywidualne potrzeby dziecka.

2. Dziecko ma prawo odmówić udziału w działaniu niezwiązanym z koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa. Nie wolno karać go za zgłoszenie dyskomfortu, sprzeciwu lub krzywdzenia.

3. Kontakt fizyczny może służyć wyłącznie celowi opiekuńczemu, bezpieczeństwu, demonstracji ćwiczenia lub potrzebie dziecka, musi być jawny, proporcjonalny i możliwy do wyjaśnienia.

4. Pomoc przy czynnościach higienicznych lub przebieraniu ogranicza się do niezbędnego zakresu, odbywa się z poszanowaniem intymności i, jeśli to możliwe, przy wiedzy innej osoby dorosłej.

5. Rozmowy indywidualne prowadzi się w miejscu zapewniającym poufność, lecz ograniczającym ryzyko izolacji; w miarę możliwości drzwi pozostają uchylone albo inna osoba wie o spotkaniu.

6. Personel stosuje zasadę równego traktowania, nie faworyzuje dzieci i nie buduje z nimi relacji zależności emocjonalnej.

§ 11 Zachowania niedozwolone

1) stosowanie przemocy fizycznej, kar cielesnych, szarpania, popychania, wymuszania pozycji ciała lub odmawiania jedzenia, picia, snu, toalety albo pomocy jako kary;

2) krzyk służący upokorzeniu, wyśmiewanie, zawstydzanie, grożenie, obrażanie, zastraszanie, dyskryminowanie, etykietowanie lub ujawnianie wrażliwych informacji;

3) kontakt seksualny, seksualizowanie relacji, komentarze o ciele lub seksualności, prezentowanie treści erotycznych albo nawiązywanie relacji romantycznej;

4) dotykanie w sposób nieuzasadniony, niechciany, potajemny albo obejmujący części intymne, z wyjątkiem nagłej konieczności ochrony życia lub zdrowia;

5) przebywanie sam na sam z dzieckiem w zamkniętym, niedostępnym pomieszczeniu bez uzasadnienia i zabezpieczeń;

6) zapraszanie dziecka do prywatnego miejsca zamieszkania, nocowanie z dzieckiem poza zatwierdzoną organizacją wyjazdu lub spanie z nim w jednym łóżku;

7) podawanie alkoholu, nikotyny, substancji psychoaktywnych lub leków bez prawnej i medycznej podstawy oraz używanie ich w obecności dzieci;

8) przyjmowanie pieniędzy lub kosztownych prezentów, udzielanie prywatnych pożyczek, zawieranie tajemnic albo wykorzystywanie przewagi zawodowej;

9) kontakt z prywatnych kont w mediach społecznościowych, prywatne wiadomości niezwiązane z organizacją zajęć oraz publikowanie wizerunku bez wymaganej podstawy;

10) utrwalanie obrazu lub dźwięku dziecka na prywatnym urządzeniu, z wyjątkiem nagłej potrzeby dowodowej lub bezpieczeństwa, gdy materiał niezwłocznie zabezpiecza się i przekazuje Fundacji.

§ 12 Kontakt poza zajęciami i transport

1. Kontakt elektroniczny z dzieckiem odbywa się przez kanały zatwierdzone przez Fundację, co do zasady z udziałem lub wiedzą opiekuna. Treść musi pozostawać związana z działalnością Fundacji.

2. Transport dziecka prywatnym pojazdem wymaga wcześniejszej zgody opiekuna i ustalenia z organizatorem; w miarę możliwości obecna jest druga osoba albo transport obejmuje więcej uczestników. Wyjątek stanowi ratowanie życia lub zdrowia, które należy udokumentować.

3. Każde przekroczenie granic, nawet niezamierzone, personel zgłasza Koordynatorowi, aby ograniczyć skutki i ryzyko powtórzenia.

Rozdział 5 Bezpieczne relacje między małoletnimi

§ 13 Zasady

1. Dzieci odnoszą się do siebie z szacunkiem, respektują granice, zgodę, prywatność i prawo do odmowy. Konflikty rozwiązują bez przemocy, korzystając z pomocy dorosłego.

2. Niedozwolone są w szczególności: bicie, kopanie, popychanie, groźby, wyśmiewanie, wykluczanie, dyskryminacja, wymuszanie, niszczenie rzeczy, zabieranie pieniędzy, zachowania seksualne bez zgody lub nieadekwatne rozwojowo, utrwalanie i rozpowszechnianie wizerunku bez zgody oraz cyberprzemoc.

3. Personel reaguje także na zachowania sprawcy będącego dzieckiem. Nie etykietuje go; sprawdza, czy sam nie doświadcza krzywdzenia, i przygotowuje odrębny plan działań dla dziecka pokrzywdzonego i krzywdzącego.

Rozdział 6 Rozpoznawanie krzywdzenia i przyjmowanie zgłoszeń

§ 14 Sygnały i obowiązek reakcji

1. Personel zwraca uwagę na urazy, lęk, nagłe zmiany zachowania, regres, chroniczne zmęczenie, głód, zaniedbanie higieny, seksualizowane zachowania, samookaleczenia, wypowiedzi o przemocy, wycofanie oraz zachowanie dorosłych wobec dziecka. Pojedynczy sygnał nie przesądza o krzywdzeniu, ale wymaga uważności i odpowiedniej reakcji.

2. Każda osoba, która podejrzewa krzywdzenie albo uzyskała taką informację, niezwłocznie przekazuje ją Osobie Przyjmującej Zgłoszenia lub zastępcy. W nagłym zagrożeniu najpierw zapewnia bezpieczeństwo i wzywa 112.

§ 15 Rozmowa z dzieckiem

1) zapewnij spokojne i bezpieczne miejsce; wysłuchaj bez oceniania i okazywania niedowierzania;

2) powiedz, że dziecko dobrze zrobiło, mówiąc o sprawie, i że nie ponosi winy;

3) nie obiecuj tajemnicy; wyjaśnij, że informację otrzymają tylko osoby potrzebne do zapewnienia pomocy;

4) nie prowadź przesłuchania, nie sugeruj odpowiedzi i nie proś o wielokrotne powtarzanie historii; zadawaj tylko pytania niezbędne do oceny bezpieczeństwa;

5) zapisz możliwie wiernie słowa dziecka, datę, godzinę, okoliczności oraz własne działania;

6) nie konfrontuj dziecka z osobą podejrzewaną i nie zawiadamiaj podejrzanego opiekuna, jeżeli mogłoby to zwiększyć zagrożenie lub utrudnić postępowanie.

Rozdział 7 Procedury interwencji

§ 16 Zasady wspólne

1. Interwencję rozpoczyna się niezwłocznie. Wewnętrzne wyjaśnienia nie mogą opóźniać ochrony dziecka, pomocy medycznej ani zawiadomienia właściwych organów.

2. Koordynator zakłada Kartę interwencji, zabezpiecza informacje, ocenia bieżące ryzyko, ustala osoby prowadzące sprawę i organizuje Plan wsparcia.

3. O działaniach informuje się opiekunów, chyba że są podejrzewani o krzywdzenie, informacja zagraża dziecku lub organ prowadzący postępowanie zaleci inaczej.

§ 17 Bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia

1. Osoba obecna natychmiast przerywa zagrożenie w granicach bezpiecznego działania, udziela pierwszej pomocy i dzwoni pod numer 112. Nie pozostawia dziecka samego.

2. Następnie niezwłocznie informuje Koordynatora i Zarząd oraz sporządza notatkę. Nie zabezpiecza dowodów kosztem zdrowia dziecka i nie podejmuje samodzielnego dochodzenia.

§ 18 Podejrzenie przestępstwa

1. Gdy okoliczności uzasadniają podejrzenie przestępstwa na szkodę dziecka, osoba odpowiedzialna składa niezwłocznie zawiadomienie do Policji lub prokuratury. W przypadku prawnego obowiązku zawiadomienia o przestępstwie ściganym z urzędu działa bez zbędnej zwłoki.

2. Zawiadomienie opisuje fakty, źródło informacji, podjęte środki ochrony i dane potrzebne do identyfikacji, bez formułowania niepotwierdzonych ocen. Kopię przechowuje się w dokumentacji interwencji.

§ 19 Krzywdzenie przez członka personelu

1. Osobę podejrzewaną niezwłocznie odsuwa się od bezpośredniego kontaktu z dziećmi do czasu wyjaśnienia, w sposób zgodny z podstawą jej zatrudnienia i bez przesądzania odpowiedzialności.

2. Koordynator lub zastępca rozmawia oddzielnie z osobami posiadającymi informacje, zabezpiecza dokumenty i ocenia konieczność zawiadomienia organów. Nie prowadzi czynności mogących zastępować przesłuchanie dziecka.

3. Niezależnie od odpowiedzialności karnej Fundacja ocenia naruszenie Standardów i podejmuje środki pracownicze, kontraktowe, organizacyjne lub dyscyplinarne.

§ 20 Krzywdzenie przez opiekuna lub osobę bliską

1. Nie prowadzi się rozmowy konfrontacyjnej z podejrzanym opiekunem, jeżeli mogłoby to zwiększyć ryzyko. Koordynator ustala bezpieczny sposób odbioru dziecka i konsultuje działania z Policją, pomocą społeczną, sądem lub innym właściwym podmiotem.

2. W razie podejrzenia przemocy domowej Fundacja zawiadamia Policję, ośrodek pomocy społecznej albo inny podmiot uprawniony do wszczęcia procedury „Niebieskie Karty”. Fundacja nie deklaruje samodzielnego wszczęcia tej procedury, jeśli nie należy do ustawowego kręgu podmiotów uprawnionych.

3. W razie zagrożenia dobra dziecka osoba odpowiedzialna kieruje do sądu opiekuńczego wniosek o wgląd w sytuację dziecka lub rodziny.

§ 21 Krzywdzenie przez inne dziecko

1. Najpierw rozdziela się uczestników, zapewnia opiekę i pomoc medyczną, jeśli jest potrzebna. Rozmowy prowadzi się osobno, bez wymuszania przeprosin lub mediacji.

2. Koordynator informuje opiekunów w sposób chroniący prywatność innych dzieci, sporządza osobne ustalenia i plany pomocy dla dziecka pokrzywdzonego oraz dziecka krzywdzącego.

3. Jeżeli zachowanie może stanowić czyn karalny lub świadczy o demoralizacji, Zarząd albo wskazana osoba zawiadamia sąd rodzinny lub właściwe organy stosownie do wieku sprawcy i charakteru czynu.

§ 22 Krzywdzenie poza działalnością Fundacji

1. Jeżeli informacja dotyczy krzywdzenia poza Fundacją, obowiązek ochrony i właściwego zawiadomienia pozostaje aktualny. Fundacja nie uzależnia reakcji od miejsca zdarzenia.

§ 23 Plan wsparcia

1. Plan wsparcia określa potrzeby dziecka, działania ochronne, wsparcie psychologiczne, pedagogiczne, społeczne lub medyczne, sposób udziału opiekuna bezpiecznego, osoby odpowiedzialne, terminy i zasady monitorowania.

2. Plan tworzy się z uwzględnieniem zdania dziecka, jego wieku i możliwości komunikacyjnych. Nie może on zastępować zawiadomienia organów ani uzależniać pomocy od współpracy osoby podejrzewanej.

Rozdział 8 Dokumentacja i ochrona danych

§ 24 Dokumentowanie zdarzeń

1. Każde zgłoszenie dokumentuje się w Karcie interwencji. Koordynator prowadzi Rejestr interwencji zawierający wyłącznie dane niezbędne do identyfikacji sprawy i jej statusu.

2. Dokumentacja obejmuje notatki, decyzje, plan wsparcia, kopie zawiadomień, informacje o kontaktach z organami oraz zakończeniu i monitoringu sprawy. Zapisuje się fakty, źródła i cytaty, oddzielając je od ocen.

§ 25 Przechowywanie i dostęp

1. Dokumentację przechowuje się oddzielnie od zwykłej dokumentacji zajęć, w zamkniętej szafie lub zabezpieczonym zasobie elektronicznym z kontrolą dostępu i kopią bezpieczeństwa.

2. Dostęp mają wyłącznie osoby pisemnie upoważnione w zakresie niezbędnym do zadania. Każde udostępnienie dokumentacji odnotowuje się.

3. Okres przechowywania ustala Zarząd z uwzględnieniem przepisów o dokumentacji pracowniczej, przedawnieniu roszczeń, obowiązkach wobec organów i zasady ograniczenia przechowywania. Po ustaniu celu dokumenty usuwa się w sposób bezpieczny na podstawie protokołu.

4. Informacji nie przekazuje się osobom postronnym ani w nieuprawniony sposób osobie podejrzewanej. Realizację praw do danych prowadzi się z uwzględnieniem ochrony dziecka, praw innych osób i toczących się postępowań.

Rozdział 9 Wizerunek i dane małoletnich

§ 26 Zasady ochrony

1. Fundacja utrwala i rozpowszechnia wizerunek dziecka tylko na zgodnej z prawem podstawie, po przekazaniu jasnej informacji o celu i sposobie użycia. Jeśli wymagana jest zgoda, musi być dobrowolna, konkretna i możliwa do wycofania.

2. Brak zgody na wizerunek nie może powodować gorszego traktowania. W miarę możliwości uwzględnia się również sprzeciw samego dziecka.

3. Nie publikuje się materiałów poniżających, intymnych, ujawniających dane wrażliwe lub pozwalających łatwo ustalić miejsce pobytu dziecka, jeśli stwarza to ryzyko. Nie podpisuje się zdjęć pełnym imieniem i nazwiskiem bez wyraźnej potrzeby i podstawy.

4. Media i osoby zewnętrzne nie kontaktują się z dziećmi ani nie utrwalają ich wizerunku bez zgody Fundacji i wymaganych zgód opiekunów. Personel używa wyłącznie zatwierdzonych urządzeń i kanałów przechowywania.

Rozdział 10 Urządzenia elektroniczne i Internet

§ 27 Zasady korzystania

1. Jeżeli Fundacja zapewnia dostęp do Internetu lub urządzeń, stosuje zabezpieczenia techniczne adekwatne do wieku oraz nadzór organizacyjny. Dzieci otrzymują zasady bezpiecznego korzystania przed uzyskaniem dostępu.

2. Zabronione są: dostęp do treści pornograficznych, brutalnych lub promujących samouszkodzenia i nienawiść; cyberprzemoc; podszywanie się; nieuprawnione nagrywanie; udostępnianie danych i haseł; obchodzenie zabezpieczeń; kontaktowanie się z nieznajomymi wbrew zasadom zajęć.

3. Korzystanie z własnych urządzeń może zostać ograniczone regulaminem zajęć. Ograniczenia muszą być proporcjonalne i nie mogą uniemożliwiać wezwania pomocy w sytuacji zagrożenia.

§ 28 Reakcja na zagrożenie cyfrowe

1. Personel przerywa dostęp do szkodliwej treści, zabezpiecza dziecko, nie rozpowszechnia materiału i przekazuje sprawę Koordynatorowi. Materiał o charakterze seksualnego wykorzystywania dzieci nie może być kopiowany ani przesyłany poza trybem wskazanym przez Policję.

2. Koordynator ocenia potrzebę zawiadomienia Policji, administratora serwisu, Dyżurnet.pl albo opiekunów oraz przygotowuje plan wsparcia. Przy cyberprzemocy stosuje się także procedury z Rozdziału 7.

Rozdział 11 Dzieci z niepełnosprawnościami i szczególnymi potrzebami

§ 29 Dostosowanie ochrony

1. Standardy stosuje się z uwzględnieniem niepełnosprawności, neuroróżnorodności, chorób przewlekłych, trudności komunikacyjnych, doświadczenia migracji oraz innych szczególnych potrzeb.

2. Fundacja zapewnia możliwe dostosowania: prosty język, piktogramy, komunikację alternatywną, tłumacza lub osobę wspierającą, więcej czasu, spokojne miejsce rozmowy i dostępność architektoniczną.

3. Zachowania wynikające z niepełnosprawności nie mogą być automatycznie uznawane za nieposłuszeństwo. Jednocześnie diagnoza nie może służyć do bagatelizowania oznak krzywdzenia.

4. Pomoc w przemieszczaniu, karmieniu, higienie lub regulacji sensorycznej odbywa się na podstawie uzgodnionego planu, w minimalnym koniecznym zakresie i z poszanowaniem intymności. Sposób komunikowania się ustala się z dzieckiem i bezpiecznym opiekunem.

Rozdział 12 Udostępnianie, przegląd i postanowienia końcowe

§ 30 Udostępnianie

1. Wersję zupełną oraz skróconą dla dzieci Fundacja publikuje na swojej stronie internetowej i wywiesza w widocznym miejscu w każdym stałym lokalu działalności. W działaniach wyjazdowych zapewnia łatwy dostęp cyfrowy lub papierowy.

2. Opiekunowie i dzieci są informowani, gdzie znaleźć Standardy, jak dokonać zgłoszenia i kto je przyjmuje. Wersję skróconą przygotowuje się prostym, zrozumiałym językiem i w dostępnych formatach.

§ 31 Ocena i aktualizacja

1. Oceny Standardów dokonuje się co najmniej raz na dwa lata, a także po poważnym zdarzeniu, zmianie prawa, zmianie rodzaju działalności lub ujawnieniu nieskuteczności procedury.

2. Osoba Odpowiedzialna zbiera uwagi personelu, dzieci i opiekunów, analizuje rejestr interwencji w formie zanonimizowanej oraz przygotowuje pisemne wnioski. Wzór protokołu oceny stanowi Załącznik nr 12.

3. Zmiany przyjmuje Zarząd i komunikuje je personelowi, dzieciom oraz opiekunom. Aktualizuje się równocześnie wersję pełną, skróconą i publikacje.

§ 32 Wejście w życie

1. Standardy wchodzą w życie w dniu wskazanym w uchwale Zarządu.

2. Integralną częścią Standardów są Załączniki nr 1–12.

bottom of page